AKHİSAR
AKHİSAR
Ege Bölgesi’nde, Manisa ilinin bir ilçesidir. İ İçe topraklarının doğusunu Manisa’nın Gördes ilçesi, batısını Kırkağaç, Soma, kuzeyini Balıkesir ilinin Sındırgı ilçesi, güneyini Manisa’nın Turgutlu, Saruhanlı ilçesinin sınırları çevreler. Merkez bucağı dışında, 2 bucağı, 94 köyü vardır. Yüzölçümü: 1980 km.2
Nüfusu: 142.850 (1980)
İlçe düz bir arazi içindedir. Bu düzlüklerin en önemlisi ilçenin güney ile doğusunu çevreleyen Akhisar ovasıdtr. Gediz Nehri’ne dökülen Kum Çayı bu ovanın içinden geçerek bereket taşır. Ova çepeçevre dağlarla kuşatılmıştır. Doğuda Katırcı Dağı, batıda Kılıç Dağları, kuzeyde Karaoğlan Dağları vardır.
İklimi Akdeniz iklimidir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı geçer. Yıllık yağış miktarı 617 mm.’dir.
Bu dağların yamaçları ormanlıktır. Aşağılara kadar inen vadileri de ekime elverişlidir. Dağ yamaçlarından eteklere doğru indikçe, ormanların yerini zeytinlikler alır. Ovada her türlü tarım yapılır. Tütün ekimi başta gelir. Ekime elverişli toprakların çoğu tütün tarlaları haline getirilmiştir. Bundan dolayı, Akhisar Ege’nin belli başlı tütün merkezlerinden biri sayılır. Tütünden başka pamuk ekimi de azımsanmayacak miktardadır. Manisa’ nın öbür ilçeleri gibi, Akhisar da bağcılıkta ileridir. Tütün, pamukla birlikte, üzüm de ihraç maddesidir. Bunlardan başka, tahıl, baklagiller, afyon, her çeşit meyva da Akhisar’ın ürünleri arasındadır.
Toprak sulaktır. Tarlaların kıyısında, dere boylarında kavak ağaçlan yükselir. Topraklarının bu denli verimli oluşu, büyük merkezlere yakınlığı, yol durumunun uygunluğu sayesinde, Akhisar iktisadî yönden çok gelişmiştir. Balıkesir-İzmir Devlet Şosesi, ayrıca Bandırma-İzmir Demiryolu da ilçenin topraklarından geçer. Komşu ilçelere elverişli yolları olduğu gibi, kendi köyleriyle de bağlantısı vardır. İlçenin bütün yolları taşıtların işlemesine elverişlidir.
İlçe merkezi Akhisar şehri Manisa Şeh-ri’nin 52 km. kuzeyindedir. İzmir – Balıkesir Devlet Şosesi şehrin içinden geçer. Bandırma-İzmir Demiryolu da şehrin hemen yanından geçer. İstasyonla şehrin merkezi arasında, ağaçların gölgelendirdiği geniş bir cadde uzanır. Caddenin iki yanında, geniş cepheli, birkaç katlı taş, ya da beton binalar sıralanmıştır, öbür sokaklar, caddeler de aynı derecede bakımlıdır. Şehir genel olarak bayın-dırılmıştır. Gediz Nehri’nin kollarından Kum Çayı’na dökülen Gördük Deresi kasabanın yanından geçer. Nüfusu : 60.000 (1980)
Akhisar’ın 11.300 evi içine alan 10 mahallesi, sayısı buıi aşkm dükkanı, ayrıca daha birçok kuruluşları vardır. Geniş meydanı, 30 dönüm genişliğindeki parkı, 50 dönümlük, çamlığı ve fidanlığıyla, sevimli, içaçıcı bir şehirdir. Geniş bir ticaret hayatı vardır. Her gün, çevre köylerden akın akın halk gelir. Bu canlı haliyle şehir kalabalık bir pazar yerini andırır. Pamuk, zeytinyağ fabrikaları, tütün bakım ve İşleme atelyeleri, modern bir mezbahası, otelleri, sinemaları, hanları, sağlık merkezleri vardır. Modern tesislerle getirilen su, 133 çeşmeden kasabaya dağıtılır.
Tarih. Akhisar’ın kuruluşu çok eski çağlara dayanır. Bizans devrindeki adı Thyate-rja idi. Daha sonraları, arkasındaki tepede inşa edilen kaleden dolayı, Akhisar adını aldı. Akhisar ile dolayları Kurtuluş Savaşı’nda gösterdikleri yararlıklarla tarihimize geçmiştir. İzmir’le çevresinin 1919 yılında Yunan işgaline uğraması üzerine, ilk özlü ve örgütlenmiş karşıkoyma hareketi burada başlamıştı.
Akhisarlılar, kendi beldeleri için, “Dünyada Akhisar, ahrette kevser” derler.
Son yıllarda Akhisar’a 7 km. uzaklıkta, Harmandalı köyü yakınlarında, tarihî bir sarayın kalıntıları bulunmuştur. 16 m. derinlikteki kalıntının Krezüs’ün, ya da Giges’in sarayı olduğu sanılmaktadır.
